✅ آيات اخلاقي در قرآن (قسمت سوم - آخر)

21. بخل: « وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ » (ال عمران / 180) كساني كه بخل مي‌ورزند، و آنچه را خدا از فضل خويش به آنان داده انفاق نمي‌كنند، گمان نكنند اين كار به سود آنها است، بلكه براي آنها شر است بزودي در روز قيامت، آنچه را نسبت به آن بخل ورزيدند، همانند طوقي به گردنشان مي‌افكنند.
22. غيبت: « وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ » (حجرات / 12) وهيچ يك از شما ديگري را غيبت نكند، آيا كسي از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟(به يقين)همه شما از اين امر كراهت داريد.
23. گمان بد: « اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ » (حجرات / 12) از بسياري از گمانها بپرهيزيد، چرا كه بعضي از گمانها گناه است.
24. تجسس: « وَ لا تَجَسَّسُوا » (حجرات / 12) و هرگز(در كار ديگران)تجسس نكنيد.
25. حسد: « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلي ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » (نساء / 54) با اينكه نسبت به مردم و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مي‌ورزند؟
26. ظلم: « وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ » (شعراء / 227) آنها كه ستم كردند به زودي مي‌دانند كه بازگشتشان به كجاست.
27. شايع كردن زشتيها (تشيع فاحشه): « إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْ‏آخِرَةِ » (نور / 19) كساني كه دوست دارند زشتيها در ميان مردم با ايمان شيوع يابد، عذاب دردناكي براي آنان در دنيا و آخرت است.
28. سخن چيني: « هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ » (قلم / 11) كسي كه بسيار عيبجوست و به سخن چيني آمدو شد مي‌كند، (پيروي مكن).
29. عيب‌جويي: « وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ » (همزه / 1) واي بر هر بدگوي عيبجويي.

✅ فرشتگان در قرآن

1. جبرئيل( روح الامين) (مأمور نزول وحي): لفظ جبرئيل سه بار در قرآن آمده است. در سورة بقرة، آية 97 ـ 98، و سورة تحريم: آية 4.
2. ماروت (آموزگار سحر براي دفع فتنه سحر): يك بار در قرآن آمده است. (در سورة بقره، آية 102.)
3. هاروت (آموزگار سحر براي رفع فتنه سحر): يك بار در قرآن آمده است. (در سورة بقره،‌ آية 102.)
4. ميكال: يك بار در قرآن آمده است. (در سورة‌ بقره، آية 98.)
5. مالك (نگهبان جهنم): يك بار در قرآن آمده است. (در سورة زخرف، آية 77.)
6. ملك الموت (مأمور قبض روح): يك بار در قرآن آمده است. (در سورة سجده، آية 11.)
7 و 8 . عتيد و رقيب: (مأموران ثبت اعمال خوب و بد): كه هر كدام يك بار در قرآن آمده اند. (در سورة ق، آية 18.)

امام صادق سلام الله عليه :

أحَبُّ العِبادِ إلَى اللَّهِ عزّ وجلّ رَجُلٌ صَدوقٌ في حَديثِهِ، مُحافِظٌ عَلى‏ صَلَواتِهِ؛

محبوب‏ترين بنده نزد خداى عزّ وجلّ، فردى است كه در گفتارش راستگو و بر نمازهايش مواظب باشد.

امالي صدوق : ص ۳۷۱ ح ۴۶۷، شناخت‌نامه نماز ج 1 ص 158