صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۹ - فراز ۲

وَ امْنُنْ عَلَى عِبَادِكَ بِإِينَاعِ الَّثمَرَةِ، وَ أَحْيِ بِلَادَكَ بِبُلُوغِ الزَّهَرَةِ، وَ أَشْهِدْ مَلَائِكَتَكَ الْكِرَامَ السَّفَرَةَ. بِسَقْيٍ مِنْكَ نَافِعٍ، دَائِمٍ غُزْرُهُ، وَاسِعٍ دِرَرُهُ، وَابِلٍ سَرِيعٍ عَاجِلٍ.

و با رسیده شدن میوه بر بندگانت احسان فرما، و با شکفته شدن شکوفه و گل و گیاه شهرهایت را زنده نما، و فرشتگانت را که بزرگوار و نویسنده (یا سفراء و فرستادگان) اند آماده ساز به آب رساندن سودمند از جانب خود که فراوانى همواره و باریدن بسیار داشته (همه جا را فراگیرد) سخت و تند و شتابان باشد.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۷ - فراز ۹۰

وَ لَا تَسْتَدْرِجْنِي بِإِمْلَائِكَ لِي اسْتِدْرَاجَ مَنْ مَنَعَنِي خَيْرَ مَا عِنْدَهُ وَ لَمْ يَشْرَكْكَ فِي حُلُولِ نِعْمَتِهِ بِي.

و به وسیله‏ ى مهلت دادن خود به من تدریجا و کم‏کم سزاوار عقابم مفرما (به اینکه هر گناهى مرتکب شوم نعمتى عطاء فرمائى من هم فریب خورده ى آن گشته استغفار و درخواست آمرزش آن را از یادم ببرد) مانند تدریجا سزاوار کیفر شدن کسى (ثروتمند و دارائى) که مرا از خیر و نیکى آنچه نزد او است بازداشته و بى ‏بهره گردانیده و حال آنکه در رسیدن نعمت او به من شریک تو نبوده (که آن را از من بازداشته، اشاره به قول خداى تعالى «س 7 ى 182(: و الذین کذبوا بایاتنا سنستدرجهم من حیث لا یعلمون «ى 183( و املى لهم ان کیدى متین یعنى آنانکه آیات و نشانه‏هاى «توحید و یگانگى» ما را دروغ پندارند به زودى آنها را تدریجا و کم کم عقاب نمائیم از آنجائى که ندانند «هر چه گناه کنند ما نعمت بر ایشان بیافزائیم و آنها هم بر معصیت مى‏ افزایند پس از این رو سزاوار عقاب سخت مى‏گردند» و ایشان را «چند روزى» مهلت مى‏دهیم «تا آنچه خواهند بجا آورند» همانا مکر «کیفر» ما سخت و دشوار است).

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۵ - فراز ۱۴

وَ أَنْتَ الَّذِي دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِكَ مِنْ غَيْبِكَ وَ تَرْغِيبِكَ الَّذِي فِيهِ حَظُّهُمْ عَلَى مَا لَوْ سَتَرْتَهُ عَنْهُمْ لَمْ تُدْرِكْهُ أَبْصَارُهُمْ، وَ لَمْ تَعِهِ أَسْمَاعُهُمْ، وَ لَمْ تَلْحَقْهُ أَوْهَامُهُمْ، فَقُلْتَ اذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ، وَ اشْكُرُوا لِي وَ لَا تَكْفُرُونِ، وَ قُلْتَ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ، وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ.

و توئى آنکه به سخن خود از (عالم) غیب و نهان خویش (که دیده‏ ها و خردها به آن راه ندارد، و به وسیله ‏ى وحى به پیغمبران و خبر دادن ایشان دانسته مى‏شود) و به ترغیب و خواهان نمودن خود که بهره‏ ى آنان را در بر دارد هدایت و راهنمائیشان نمودى بر چیزى (حقائقى) که اگر آن را از آنها مى ‏پوشاندى چشم هاشان آن را درنمى ‏یافت، و گوش هاشان آن را حفظ نکرده فرا نمى ‏گرفت، و اندیشه ‏هاشان به آن نمى ‏رسید، پس فرمودى (قرآن کریم «س 2 ى 152( اذکرونى اذکرکم، و اشکروا لى و لاتکفرون): مرا (به دعا و درخواست، یا در دنیا) یاد کنید تا شما را (به اجابت و روا شدن، یا در آخرت) یاد کنم، و مرا سپاسگزارید و ناسپاسى ننمائید، و فرمودى (قرآن مجید «س 14 ى 7( لئن شکرتم لازیدنکم، و لئن کفرتم ان عذابى لشدید): هر آینه اگر (مرا بر نعمتى که به شما داده ‏ام) سپاسگزارید شما را فزونى دهم، و اگر ناسپاسى کنید همانا کیفر من سخت است (شما را به کیفر سخت خواهم رسانید).

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۶ - فراز ۲

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَ بَرَكَتَهَا، وَ اصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَ مَضَرَّتَهَا، وَ لَا تُصِبْنَا فِيهَا بِآفَةٍ، وَ لَا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً.

بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و سود این ابرها و برکت و فزونى نیکى آنها را بر ما فروفرست، و آزار و زیانشان را از ما بگردان، و در آنها به ما بیمارى مرسان، و بر آنچه زندگانى ما به آنها وابسته است آفتى مفرست.