پيامبر عظيم‌الشأن اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله نه فوق بشر، بلکه بشرِ برتر است؛ يعني انساني است که خود را به بلنداي کمالات انساني رسانده است و قصد دارد ديگر آدميان را به فراز قلۀ مکارم و ارزش‌هاي معنوي و اخلاقي هدايت کند. او انساني است که تمام ظرفيت‌هاي وجودي خود را در مسير رشد و کمال معنوي، شکوفا کرده است و علوّ درجات او نيز از همين امر ناشي مي‌گردد... اگر انسان‌ها قصد دارند با اطمينان کامل به هدف متعالي دست يابند و ظرفيت‌هاي نهفته در وجود خود را شکوفا کنند، بايد دست در دست چنين معلمي بگذارند. اين رفتار، اطاعت نام دارد که با آن، آدمیان از آزمون و خطا در مسير سعادت بي‌نياز مي‌گردند و به جاي تکيه بر تجربه‌هاي کم‌کارآمدِ خود، از فردي که خير و صلاح دنيا و عقباي آنان را مي‌داند تبعيت مي‌کنند. سراج منیر، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله در قرآن، صفحات۵۶ و ۳۲۴.