کربلائی رضای کرمانی، مؤذن آستان قدس رضوی نقل کرده است : « پس از وفات حاج شیخ، هر روز بین الطلوعین، بر سر مزار او می آمدم و فاتحه می خواندم. یک روز در همانجا خواب بر من چیره شد، در عالم رؤیا حاج شیخ را دیدم که به من فرمودند: « فلانی چرا سوره یاسین و طه را برای ما نمی خوانی؟ » عرض کردم: آقا من سواد ندارم. فرمودند: « بخوان. » و سه مرتبه این جمله ها میان ما ردّ و بدل شد. از خواب بیدار شدم، دیدم که به برکت آن مرد بزرگ، حافظ آن دو سوره هستم. از آن پس تا زنده بودم، هر روز آن دو سوره را بر سر قبر آن مرحوم، تلاوت می کنم . »
برگرفته از سایت صالحین
