صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۷ - فراز ۱۱۷

فَأَحْيِنِي حَيَاةً طَيِّبَةً تَنْتَظِمُ بِمَا أُرِيدُ، وَ تَبْلُغُ مَا أُحِبُّ مِنْ حَيْثُ لَا آتِي مَا تَكْرَهُ، وَ لَا أَرْتَكِبُ مَا نَهَيْتَ عَنْهُ، وَ أَمِتْنِي مَيتَةَ مَنْ يَسْعَى نُورُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ.

پس (اکنون که اینگونه مهربانى) مرا زنده‏ دار به زندگى پاکیزه ‏اى (زندگى با روزى حلال) که به آنچه مى‏خواهم پیوسته شود، و به آنچه دوست دارم پایان یابد، در صورتى که آنچه را نمى ‏پسندى بجا نیاورم، و آنچه را نهى کرده ‏اى مرتکب نشوم، و بمیران مردن کسى که نور و روشنائیش (راهنمایش به بهشت) در پیش رویش و از سمت راستش مى‏رود (حضرت باقر- علیه‏ السلام- فرموده: روز رستاخیز براى هر که نور «راهنماى به بهشت» باشد «از عذاب و سختیهاى آن روز» رهائى مى‏ یابد، و براى هر مومنى نورى است).

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۱ - فراز ۲۷

فَلَعَلَّ بَعْضَهُمْ بِرَحْمَتِكَ يَرْحَمُنِي لِسُوءِ مَوْقِفِي، أَوْ تُدْرِكُهُ الرِّقَّةُ عَلَيَّ لِسُوءِ حَالِي فَيَنَالَنِي مِنْهُ بِدَعْوَةٍ هِيَ أَسْمَعُ لَدَيْكَ مِنْ دُعَائِي، أَوْ شَفَاعَةٍ أَوْكَدُ عِنْدَكَ مِنْ شَفَاعَتِي تَكُونُ بِهَا نَجَاتِي مِنْ غَضَبِكَ وَ فَوْزَتِي بِرِضَاكَ.

تا شاید برخى از آنان به رحمت و مهربانیت بر بدى جایگاهم به من رحم نماید، یا براى بدى حالم بر من رقت و مهربانى کند، پس از جانب او دعا و درخواستى به من رسد (براى من آمرزش بخواهد) که از دعاى من نزد تو شنیدنى‏ تر باشد (زودتر از دعاى من روا گردد) یا از او شفاعتى به من رسد که نزد تو از شفاعت من استوارتر باشد که رهائى از خشم تو و رستگاریم به خشنودیت به وسیله‏ ى آن باشد.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۲ - فراز ۵

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ خَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ، وَ احْصُرْنِي عَنِ الذُّنُوبِ، وَ وَرِّعْنِي عَنِ الَْمحَارِمِ، وَ لَا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي، وَ اجْعَلْ هَوَايَ عِنْدَكَ، وَ رِضَايَ فِيما يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ، وَ بَارِكْ لِي فِيما رَزَقْتَنِي وَ فِيما خَوَّلْتَنِي وَ فِيما أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَ اجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالَاتِي مَحْفُوظاً، مَكْلُوءاً، مَسْتُوراً، مَمْنُوعاً، مُعَاذاً، مُجَاراً.

بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا از رشک بردن (بر دیگرى) رهائى ده، و از گناهان بازم دار، و از حرامها (نارواهائى که در شرع نهى شده) پرهیزکارم فرما، و بر نافرمانیها دلیرم مگردان، و میل و خواهش مرا به نزد خود گردان و رضا و خشنودیم را در آنچه از جانب تو به من مى‏رسد قرار ده، و براى من در آنچه روزیم کرده‏ اى و آنچه عطا فرمودى و آنچه احسان نموده ‏اى بیافزا، و مرا در هر حال (از هلاک و تباهى و نقصان در دین و بدن) محفوظ و نگاهداشته و پنهان شده (که جز تو کسى بر بدی هایم آگاه نگردد) و بازداشته و پناه داده و زینهار شده قرار ده.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۷ - فراز ۱۰۵

وَ عَافِنِي مِمَّا ابْتَلَيْتَ بِهِ طَبَقَاتِ عَبِيدِكَ وَ إِمَائِكَ، وَ بَلِّغْنِي مَبَالِغَ مَنْ عُنِيتَ بِهِ، وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ، وَ رَضِيتَ عَنْهُ، فَأَعَشْتَهُ حَمِيداً، وَ تَوَفَّيْتَهُ سَعِيداً.

و از آنچه (گرفتاریها که) (مرد و زن از بندگان) خود را دچار کرده ‏اى سلامتى و بى‏ گزندى ده، و به منتهى درجات کسى برسانم که با او عنایت داشته (از گرفتاری هاى دنیا و آخرت) نگه داریش نموده ‏اى، و بر او انعام و بخشش کرده‏ اى، و از او خشنود شده ‏اى، و به سبب آن او را (در دنیا از جهت اخلاق و افعال نزد خود) ستوده شده زنده داشته، و نیکبخت گردیده (سزاوار بهشت که بزرگترین نیکبختی ها است گشته) مى‏ رانده‏ اى