یک پیشکسوت عرصه فعالیتهای قرآنی در آموزش و پرورش با تأکید بر اینکه سند تحول بنیادین به خوبی تدوین شده، اما بودجه کافی برای عملیاتی شدن آن تخصیص داده نشده است، تصریح کرد: در این راستا بسیاری از فعالیتهای حوزه قرآن و عترت به دلیل عدم بودجه کافی عملیاتی نشد.
محمد بنیادی، از پیشکسوتان عرصه فعالیتهای قرآنی در آموزش و پرورش، در گفتو گو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، با اشاره به جایگاه فعالیتهای مرتبط با قرآن و عترت در سند تحول بنیادین آموزش و پروش گفت: تمام وزرای آموزش و پرورش از گذشته تا کنون با نگاه گسترش قرآن و عترت در جزء جزء زندگی عملی دانشآموزان و معلمان و بخشهای مختلف این وزارتخانه به فعالیت پرداختهاند.
وی با بیان اینکه فعالیتهای قرآنی در کشور همچون نهال تازه کاشتهای محسوب میشود که هنوز ثمره آن به بار ننشسته است، اظهار کرد: با این وجود آموزش و پرورش با داشتن جامعه وسیعی از مخاطبان توانسته است برنامههای قرآنی جذاب و جامعتری نسبت به سایر نهادها و ارگانها اجرایی کند.
فعالیتهای حوزه عترت نیاز به تعمق بیشتری برای دانشآموزان دارد
بنیادی با اشاره به اینکه در حوزه عترت فعالیتهای محدودتری در مدارس شکل گرفته بود که با ابلاغ سند تحول بنیادین گستره وسیعتری پیدا کرد گفت: فعالیتهای حوزه عترت نیاز به تعمق بیشتری برای دانشآموزان دارد.
این پیشکسوت عرصه فعالیتهای قرآنی با تأکید بر اینکه سند تحول بنیادین به خوبی تدوین و به عنوان نقشه راه معرفی شده، اما بودجه کافی برای عملیاتی شدن آن تخصیص داده نشده است، تصریح کرد: در این راستا بسیاری از فعالیتهای حوزه قرآن و عترت به دلیل عدم بودجه کافی عملیاتی نشد و تحت شعاع کمبود بودجه قرار گرفت.
مديركل سابق قرآن، نماز و عترت وزارت آموزش و پرورش عنوانکرد: در حال حاضر نیروی انسانی کافی و منابع و متون درسی مناسب و سیاستگذاریهای جامع برای اجرای سند تحول بنیادین مهیا است اما بودجهای که بتواند این جریان را سرعت ببخشد و انرژی بخش آن شود وجود ندارد.
بنیادی بزرگترین خطای استراتژیک در سطح کشور را عدم توجه کافی به بودجه فعالیتهای فرهنگی دانست و گفت: اگر فرهنگ جامعه اصلاح شود تأثیر آن به طور ناخودآگاه در تمامی عرصهها نمایان میشود.
تنها گذاشتن آموزش و پرورش رها کردن کل نظام است
وی با تأکید بر اینکه وزارت آموزش و پروش را نباید دست تنها گذاشت اظهار کرد: رها کردن و کمک نکردن به آموزش و پرورش مساوی با ضربه زدن به نظام محسوب میشود. تا زمانی که به این باور نرسیم که پیگیری مسائل فرهنگی باید از اولویت جدی برخودار باشد در سایر زمینهها نیز با مشکل روبرو میشویم.
