لیلهالرغائب فقط شب آرزوها نیست، شب دلدادگان است. شبی برای عشقهای دو طرفه عبد و معبود. دربهای رحمت خداوند قطعاً باز است، دربهای قلب ما شاید.برای بسیاری لیلهالرغائب فقط یک اسم است، «شب آرزوها». یک شب است که در آن فقط آرزوهایشان را به زبان میآورند. اما برای برخی دیگر صرفاً به زبان آوردن آرزوها نیست بلکه نیمنگاهی نیز به اعمال این شب با عظمت دارند و برخی نیز مجدانه در تلاش برای انجام همه اعمال این شب هستند.
اینکه در کدام یک از این سه گروه باشیم به این مسئله وابسته است که این شب برای ما چه معنی داشته باشد. اگر لیلهالرغائب را فقط شب آرزوها معنی کنیم میشود یک شب مانند بسیاری از شبهای دیگر که آرزو میکنیم. شاید این شب بیشتر.
اما اگر لیلهالرغائب را شبی بدانیم که در آن عطاء و بخشش خدا بسیار است و بندگان خداوند با روی آوردن به بارگاه خدا و خشوع در برابر بزرگی خدا، شایستهٔ دریافت انعام و عطا و بخشش بیکرانهٔ خدا میشوند، آنگاه شاید جزو کسانی شویم که نیم نگاهی هم به اعمال این شب دارند و روزه میگیرند و نماز مخصوص آن را اقامه میکنند.
اما اگر لیلهالرغائب را آنگونه که هست، یعنی شب دلدادگان بدانیم این شب میشود بهانهای برای ابزار عشق به محبوب حقیقی. میشود شبی که در آن عاشقانه در مقابل خداوند مینشینیم، با عمق وجود و محبتمان بزرگترین آرزو یعنی رضایت و محبت خداوند را طلب و آرزو میکنیم، خداوند را صدا میزنیم، با جملاتی برخاسته از بالاترین حد احساسمان در مقابل عظمت رحمت الهی سر تعظیم فرود میآوریم و جملاتی میگوییم و کارهایی میکنیم که عاشقان در حق همدیگر انجام میدهند.
امشب لیله الرغائب است. شبی که عظمت آن به حدی زیاد است که به غیر از خود خدا هر چه بخواهیم کم است، خسران است، حتی اگر بهشت باشد.
