اگر واژه مقدس برای شهر اصفهان بکار بریم قطعا به یمن خفتگان نورانی گورستان تخته فولاد سخنی به گزاف نگفته ایم و در این میان بابا رکن الدین شاید اولین و از بزرگترین آنهاست.
… از کرامات حین حیاتش پیشتر نقل نمودم و اما از کرامات پس از رحلتش آنکه: روزی مرحوم شیخ بهائی با عده ای از بزرگان به زیارت اهل قبور می روند. به قبرستان تخت فولاد که می رسند هنوز نفس تازه نکرده بودند که شیخ بهائی به اطرافیان خود فرمود: «من چیزی شنیدم آیا شما هم شنیدید؟» حاضران گفتند:«ما چیزی نشنیدیم و اصلاً کسی سخنی نگفت !» مرحوم شیخ بهائی جمله ای را که شنیده بود به آنان نگفت و به خانه بازگشت و در خانه را به روی خود بست و شروع به گریه و تضرع و توجه به آخرت نمود و تقریبا شش ماه بعد، دارفانی را وداع کرد و جسدش را از اصفهان به مشهد برده و دفن کردند. مرحوم محمد تقی مجلسی می نویسد: من از نزدیکان شیخ بهائی بودم و ایشان به بنده فرمودند: « آنچه که از قبر بابا رکن الدین خطاب به من عنوان شد این بود: «شیخنا! در فکر خود باش !» و بدین روی من به آماده شدن برای مرگ خبر داده شدم» .
بقعه بابا رکن الدین ملجا چله نشینی بزرگان فراوان عالم عرفان از جمله آ شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی و مورد عنایت بزرگان دین بوده است. مرحوم آیت الله سیدعبدالکریم رضوی کشمیری از قبور علماء به قبر استادش مرحوم آیت الله سید علی قاضی در وادی السلام نجف و بابارکن الدین در قبرستان تخت فولاد اصفهان زیاد اهمیت می داد و این دو را ممتاز می شمرد و می فرمود: «بابارکن الدین روح و ریحان است» . ایشان در ادامه میفرمایند که «من هر وقت در زندگی، مشکلی برایم رخ می دهد، یک سوره یاسین برای بابا رکن الدین مدفون می خوانم، رفع مشکل می شود.» نیز می فرمایند: « بر مرقد بابا رکن الدین خواستم بفهمم ذکر او چه بوده الهامم شد که ذکرش(لااله الاالله) بوده است». …. مزار غریبی است تخته فولاد. وارد آن که میشوم به یاد فرمان خدا به موسی (ع) می افتم: «ای موسی! پای پوش خود بر کن که اینک به وادی مقدس طوای گام نهادی»
