بیست سال زحمت کشیده و کتاب های «اصول کافی» و «فروع کافی» و «روضه ی کافی» را با متن و سند نوشته. خدا رحمتش کند!…
شیخ یعقوب کلینی _ رحمة الله علیه _ بعد از نوشتن کتاب هایش، در سال ۴۲۲ هجری قمری (و بعضی گفته اند: ۳۲۹) از دنیا رفته و در باب الکوفه ی بغداد مدفون گردید… .
یکی از حکام بغداد که سخت دشمن شیعیان بود، روزی از کنار قبر مرحوم شیخ یعقوب کلینی رد می شد. پرسید: «این قبر از آن کیست؟» گفتند: «قبری یکی از علمای شیعه، شیخ یعقوب کلینی، است.»
(او به خاطر) عداوتی که بر علمای شیعه داشت، دستور داد قبر مرحوم کلینی را نبش کردند و همه ی ناظرین دیدند بدن آن بزرگوار، صحیح و سالم در لابه لای کفن است. نه بدن ذره ای آسیب دیده و نه کفن و یک طفل صغیر هم در پهلوی ایشان مدفون است که گویا پسر خود ایشان بوده. بدن و کفن او هم سالم است.
پس آن حاکم دستور داد: «قبر را بپوشید و بقعه ای هم در روی قبر بنا کنید.»
نسخه ی خطی کتاب «گنجینه ی لؤلؤ و مرجان» نگاشته ی حضرت استاد اسدالله داستانی بنیسی (قدس سره)
