اطلس و بانک مراکز و موسسات قرآنی - اطلس مراکز و موسسات قرآنی - بانک و اطلس خانه های قرآنی شهری و روستایی :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

قرآن، کلام پروردگار مهربان است.خواندن و نگاه به آیات آن، زنگار را از دل می زداید و انسان با تلاوت هر آیه، پل هایی از نردبان معنویت را طی می کند.این تلاوت، خود زمینه انس را فراهم می آورد. (مقام معظم رهبری)









  •  

     

     

     

     

     

    تفسیر ترتیبی مشکات
    جلد یک : تفسیر سوره مبارکه حمد

    قیمت : ۹۸۰۰۰ ریال

    جلد دوم : تفسیر سوره مبارکه بقره تا آیه ۴۷

    قیمت : ۱۵۵۰۰۰ ریال

    جلد سوم : تفسیر سوره مبارکه بقره از آیه ۴۷ الی ۱۰۴

    قیمت : ۱۹۵۰۰۰ ریال

    جلد چهارم : تفسیر سوره مبارکه بقره از آیه ۱۰۴ الی ۱۷۳

    قیمت : ۱۹۵۰۰۰ ریال

    جلد پنجم : تفسیر سوره مبارکه بقره از آیه ۱۷۳ الی ۲۳۲

    قیمت : ۲۰۰۰۰۰ ریال

    دوره پنج جلدی ۸۴۳،۰۰۰ ریال

    جهت سفارش با شماره تلفن ۰۳۱۳۲۲۱۲۵۰۶ – ۰۳۱۳۲۲۱۵۱۶۷ تماس حاصل فرمایید
    در صورت سفارش بیش از سه جلد هزینه پست به صورت رایگان می باشد

     

    معرفی تفسیر مشکات به بیان استاد فرزانه دکتر محمد علی انصاری (صوتی ۴ دقیقه کلیک فرمایید)

     

    سخن ناشر

    ستایش پروردگاری را سِزاست که با فروغ جاودانۀ قرآن، بشر را از ضلالت به هدایت تام مفتخر کرد؛ آن‌چنان‌که سیدالموحدین(ع) دربارۀ آن می‌‌فرمایند:

    «وَ اعْلَمُوا أَنَّ هْذَا القُرآنَ هُوَ النَّاصِحُ الَّذِى لا یَغُشُّ وَ الْهَادِى الَّذِى لا یُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِى لا یَکْذِبُ»
    و بدانید که این قرآن پندگویى است که فریب ندهد و راهنمایى است که گمراه نکند و حدیثخوانى است که دروغ نگوید .

    در این زیباسخن، امام(ع) ما را با سرچشمه‌ای وحیانی آشنا می‌‌کند که خویش از صَــهبای نــاب آن سیراب اســت. از آن جامِ باقى می‌‌گوید که چشمۀ فیاض و سرمنشأ فضایل است. البته آنچه باب علم نبی(ص) بیان مى‏کند، فقط جلَواتى از حقیقت قرآن است:
    امام(ع) در جلوۀ اول، قرآن را ناصحی می‌‌داند که در آن غش نیست و هدایتی سره و خالص است که جز براى سعادت آدمی‌ سخن نگفته است. در قرون اخیر، سخنان فراوانی براى انسان گفته‌اند و مطالب نغز پرشماری از ذهن متفکران بشرى تراوش کرده است؛ اما مشکل فرآورده‏هاى این مکاتب آن است که حق با باطل ممزوج شده و هدایت در کنار ضلالت نشسته است؛ حال آنکه در آخرین نسخۀ هدایت الهی فقط نُصح خالصانه دیده مى‏شود و انسان به راهی درست و روشى استوار رهنمون مى‌شود:

    إِنَّ هْذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتی هِیَ أَقْوَمُ

    به‌راستی این قرآن به آنچه خود پایدارتر است راه مى‏نماید

    در جلوۀ دیگر، امام(ع) قرآن را نوری می‌داند که به بیراهه رهنمون نمی‌کند. البته در وادى هدایت نیز، همچون وادى نصیحت، رهزنان طریق بسیارند. آنان با نام هدایت وارد مى‏شوند، ولی مقصد نهایی‌شان ضلالت و گمراهى است؛ درحالی‌که هدایت قرآن هدایتی ناب است که هیچ ضلالتى در آن ره ندارد. امیرمؤمنان(ع) در آخرین جلوه می‌فرماید: قرآن حقیقت‌گویی است که تحفه‌ای جز صدق و راستی برای بشر به ارمغان نمی‌آورد. چه‌بسیار سخنورانی که سخنِ نو مى‏گویند، اما کلام آنان یا مطابقِ واقعیت نیست یا مطابق حقیقت؛ به‌دیگر سخن، یا خلاف حق مى‏گویند یا خلاف واقع که نتیجۀ هر دو کذب است. ورای همۀ این هیاهوهای ذهن‌آشوب، قرآن نو مى‏گوید و اندک کذبى در آن راه ندارد و عین حق و واقعیت را آشکار مى‏سازد.
    باوجود این عظمتِ بی‌منتها و نورانیت بی‌اختفا، حضور کم‌رنگ قرآن در زندگى مسلمانان این عصر اسف‏انگیز است. حضور عینى و عملی قرآن در جوامع اسلامى جدی نیست و فاصله‌گرفتن از این سرمنشأ اصیل که کیان و ناموس جهان اسلام است، مشکل ریشه‌ای جامعۀ مسلمان امروز است. اگر آدمی‌ با این کتاب آشنا شود، دیگر فقر و فاقه‌ای در زندگى او رخنه نخواهد کرد. از آن‌سو، ناآشنایان با این کلام پربرکت هرگز نمى‏توانند ادعاىِ بى‏نیازى از قرآن کنند؛ زیرا هنوز به آبشخوری همیشه‌جوشان که عطش را به حقیقت فرو می‌نشاند، نرسیده‌اند:

    وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ عَلَى اَحَدٍ بَعْدَ القُرآنِ مِنْ فَاقَةٍ وَ لا لِأَحَدٍ قَبْلَ القُرآنِ مِنْ غِنىً

    و بدانید کسى را که با قرآن است نیاز نباشد و بى‏قرآن بى‏نیاز نباشد

    پس باید شفاى خویش را در قرآن یافت که براى دردهاى انسان بهترین دواست

    وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ لَا یَزِیدُ الظَّالِمینَ إِلَّا خَسَارًا

    و ما آنچه را براى مؤمنان شفاء و رحمت است از قرآن نازل مى‏کنیم، و[لى] ستمگران را جز زیان نمى‏افزاید

    پیشینۀ ارادت‌ورزی به حضرت قرآن بسی کهن است. در درازنای این سده‌ها، چه‌بسیار اندیشمندان و مفسرانی که در شعاع پربرکت اربابان هدایت، حضرات معصومین:، در راه اعتلای کلام الهی و گسترش کیان دین کوشیده‌اند؛ اما این مهم در این سدۀ اخیر نمودی چشمگیر به‌خود گرفته و بیش از هر زمان، بارقۀ وحی الهی درخشش یافته است.
    استاد محمدعلی انصاری از زمرۀ مفسرانی است که در توالی اندیشه‌ها و طَبَق‌آوریِ لَمَعات شکّرشکنِ این ختام مِسک برای ما امروزیانِ تشنه‌نشسته، نقشی شگرف بر دوش گرفته و پس از دیری نوشیدن، اکنون به نوشاندنِ دریافته‌ها همت گمارده است. انس دیرینۀ حضرت استاد با قرآن و بیان شیوا و اثرگذار ایشان در تفسیر کلام وحی و نگاه نکته‌سنجشان در تبیین حکمت‌های زندگی‌سازِ این دستورنامۀ سعادت‌زیستی، در سلسله‌مباحث تفسیری ایشان مشهود است. جای بسی خوشبختی است که توفیق الهی رفیق شد تا این شهد ناب تفسیری توسط ایشان به سِلک نوشتار درآید و به زیور طبع آراسته شود تا ضیافت و رحمت الهی بر پویندگان سرسپردۀ راه پروردگار تداوم یابد.
    حضـرت استاد به‌لطف سلطان سریر ارتضاء، حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضـا، (علیه آلاف التحیة و الثناء)، با بهره‌گیری از منابع تفسیر به‌ویژه آیات کریمۀ وحی، تمام امکانات تفسیری را برای فهماندن آیه‌ها و پیام‌های آشکار و نهان آن به خدمت گرفته است. پرداختن به شیوۀ تفسیری ایشان از حوصلۀ این نوشتار خارج است و پژوهشی درازدامن را سزاست؛ اما در این مقام، برخی ویژگی‌های روح‌نواز تفسیر پیش‌رو را که با نام مبارک مشکاة مزیّن شده، تقدیم می‌‌کنیم:

    1. مهم‌ترین ویژگی این تفسیر، کوشش در تبیین بُعد هدایتی قرآن یعنی هدف اصلی نزول است: (هُدیً لِلنّاس) . حضرت استاد در این تفسیر فقط به کشف معنا و ذکر پاره‌ای الفاظ و عبارات تفسیریِ صِرف بسنده نمی‌کند؛ بلکه آن‌ها را درآمدی برای تبیین ابعاد هدایتیِ کلام خداوند قرار داده و مخاطب را از معبر لفظ به معنا و از معبر معنا به بلندای هدایت قرآن، سوق می‌دهد. ایشان حتی در پیچیده‌ترین آیات اعتقادی و فقهی و تاریخی، روح هدایتگریِ قرآن را در جان خواننده می‌نشانَد و دشوارفهمی‌ آن‌ها را به آسان‌یابی آموزه‌ها در فضایی ملموس بدل می‌سازد. در این تفسیر هیچ آیه‌ای در انزوا نیست تا مُهر کهنگی و ملال بر دامن آن نشیند؛ بلکه بَهجت و طراوت آن به‌عیان هویداست.
    2. . ایشان در تفسیر خویش بر این تلاش است که خودِ گمشدۀ انسان را به او یادآور شود و ارتباطی بس دلپذیر و تنگاتنگ میان آیات و فطرت انسانی برقرار سازد و پیام هدایتی آیات را با زیبایی‌های فطری انسان درآمیزد که البته این، شیوۀ خودِ قرآن کریم است. ازاین‌روست که مخاطب این تفسیر پس از خواندن برگ‌هایی از این مجموعه، احساس نزدیکی و اُنس با قرآن می‌کند و لحظه‌به‌لحظه به فطرت پاک خویش نزدیک‌تر می‌شود. مفسر در این تفسیر دست خواننده را می‌گیرد و او را با تمام حالات و زیروبم‌های وجود خویش آشنا می‌کند و آیه‌آیۀ قرآن را با روح و جان او پیوند می‌زند.
    3. این تفسیر که پرتویافته از صفات رحمانیه و رحیمیۀ قرآن است، هم عموم مردمان را کفایت است و هم پژوهندگان را پاسخ‌گو. سعی وافر در این تفسیر بر آن بوده است که معارف بلند وحیانی در قالبی روان و فهم‌پذیر برای عموم مردم به زبانِ قلم درآید و البته این مشخصه به‌معنای چشم‌پوشی از طرح مفاهیم ژرف نیست؛ بلکه منظور، استفاده‌نکردن از الفاظ ناآشنا و اصطلاحات پیچیده است که راهبرد هدایتی قرآن نیز همین بوده است: (وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ) (و به‌یقین قرآن را براى یادآورى آسان ساختیم).
    4. نگاه ویژه به روایات اهل‌بیت: در تبیین و روشنگری آیات وحی، جنبۀ برکت‌آفرین و پرمایه‌سازِ مجموعۀ پیش روست. آن بزرگان، طبق حدیث ثقلین، عِدل قرآن‌اند و گران‌بهاترین گنجینه‌های وحی نزد آنان است. البته مفسر فرزانه در استفاده از روایات، تنها به روایت‌های تفسیری اکتفا نمی‌کند؛ بلکه به فراخور بحث، از عموم احادیث و سایر سخنان دُرَربار حضرات معصومین: در موضوعات و زمینه‌های گوناگون خوشه برمی‌چیند. در این راستا، تمامی‌ روایات اِعراب گذاری و ترجمه شده‌اند تا خواندن و فهم کلام بزرگان دین برای شیفتگان کلام وحی دست‌یافتنی‌تر باشد.
    5. . از نکات درخشان این تفسیر، بهره‌گیری توانمندانه از شعر قدیم و جدید و مباحث تربیتی و جامعه‌شناختی، به‌کارگیری براهین قطعیِ عقلی و علمی و شواهد تجربی و تاریخی است. چنین بینش جامعی قرآن را به صحنۀ زندگی انسان می‌آورد و «کَمَا تَجْرِی‏ الشَّمْسُ‏ وَ الْقَمَرُ» جاری و ساری می‌سازد.
    6. در این اثر گران‌سنگ، تناسب مقدار مطالب ارائه‌شده در هر بحث، به‌همان میزانی است که خداوند متعال به آن پرداخته است؛ به‌بیان دیگر، از تطویل و تفصیل‌های غیرضروری که از هدف اصلی آیه و رسالت تفسیر به‌دور است، پرهیز شده تا میزانِ اهمیت‌دادن به هر موضوع، هماهنگ با میزان اهمیتی باشد که خداوند در قرآن بدان بخشیده است.
    7. جنبۀ بارز این تفسیر، نگاه ریشه‌ایِ مفسر به واژگان و سرچشمه‌های آن‌هاست. ایشان در بیان معنای واژگان تنها به معناشناسی واژه، بدون توجه به ریشۀ آن، نمی‌پردازد؛ بلکه ابتدا معنای ریشۀ لغت را می‌کاود و گاه با بیان برخی مشتقات دیگرِ آن، خواننده را گام‌به‌گام به‌معنای واژۀ مدّنظر می‌رساند و آنگاه، معنای اصطلاحی را همراه با ارتباطی که با معنای لغوی دارد، بیان می‌کند. این واکاوی دقیق و ژرف یکی از پایه‌های گذرناپذیر تبیین کلام وحی و آشکارسازی مراد خداوند است. تضلّع استاد در منابع لغوی و تسلط ایشان به فقه‌اللغة موجب شده است که گاه پیام‌های هدایتی و تربیتیِ زیبایی از سِیر واژه‌کاوی‌ها بیرون آید و بسیاری برداشت‌های نادرست از آیات قرآن رخت بربندد و پرده از اسرار نامکشوف کلام الهی کنار رود. البته به‌منظور اینکه تفسیر برای پژوهندگان استفادۀ فزون‌تری داشته باشد، متن عربیِ معنای واژگان از کتب معتبر لغوی در پانوشت آورده شده تا اصحاب دانش را سودمند افتد.

    در پایان، از پیشگاه باری‌تعالی برای ایشان فزونی رتبت و علوّ منزلت مسئلت می‌کنیم. خداوند چشم ما را بر دوام نخل پُربار ایشان روشن و ما را در ارادت‌ورزی و خاکساری بر آستان قرآن، مستدام بدارد.

     

     



    امام صادق علیه السلام:

    هركس در نزد او از ما ياد شود و او بگريد، خداوند چهره ‏اش را بر آتش حرام گرداند

    «بانک احادیث»




    اوقات شرعی




    طراحی شده در تابستان 1390 , کلیه حقوق برای مرکز نشر معارف قران و نهج البلاغه محفوظ است
    هرگونه کپی برداری از قالب و محتوا پیگرد قانونی دارد