تولیت آستان حضرت عبدالعظیم(ع) به بیان نکاتی پیرامون نحوه حصول تلاوت خاشعانه پرداخت و بیان کرد: خودسازی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و کسی مشمول این آیه شریفه شود که میفرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ» به مرتبه خشوع نخواهد رسید.
آیت الله محمد محمدی ری شهری، مفسر قرآن و تولیت آستان حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) به بیان نکات مهمی پیرامون نحوه حاصل شدن تلاوت خاشعانه و همراه با خشیت قرآن پرداخت.
ری شهری تصریح کرد: تنها راه رسیدن به خشیتی که لازمه قرائت مطلوب قرآن محسوب میشود، خودسازی است، اگر قاری قرآن، مشمول این آیه شود که خداوند میفرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ» حتما به مرتبه خشوع نیز نخواهد رسید.
تولیت آستان عبدالعظیم(ع) بیان کرد: با این اوصاف اگر انسان بخواهد حالت خشوع پیدا کند و به تبع آن تلاوت اثرگذار ارائه نماید باید حداقل مرتبهای از خودسازی را طی کرده باشد. همانطور که آیت الله بهجت(ره) نیز میفرمودند که این که خداوند در قرآن میفرماید: «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ* الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ* وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ؛ به راستى كه مؤمنان رستگار شدند* همانان كه در نمازشان فروتنند*و آنان كه از بيهوده رويگردانند»، در واقع این ارتباط بین آیات به این معناست که حاصل شدن خشوع در نماز با اجتناب از کارهای لغو به دست میآید.
وی در ادامه تصریح کرد: در نتیجه اگر کسی میخواهد در نماز حالت خشوع پیدا کند باید از لغو یعنی کارها و حرفهای بیهوده نیز اجتناب کند، بنابر این، اگر قاری قرآن میخواهد لحن او در خواندن از طراوت معنوی برخوردار باشد و خالی از معنویت نباشد باید اهل عمل باشد، البته نماز نیز خود قرائت قرآن است و از همین جا میتوان بین این دو ارتباط قائل بود و اگر خشوع در نماز در گرو اجتناب از معاصی است، رسیدن به قرائت خاشعانه نیز این چنین است.
..........................
