چه بگویم که حاجی را قربانی است؛ تو علی اصغر را... و من بی رقیه به طواف امام آمده ام؛ چه بگویم که چهل منزل بر سر نی مرا نگریستی و حسرت در آغوش گرفتند در دل ماند و...
و چهل منزل گذشتم...
به همان جای رسیدم که آغازیدم، بازگشتی با چهل حدیث از چهل منزل؛ این آمد و رفت! مرا به یاد کعبه انداخت از آن روی که حاجی به طواف عمره تمتع شروع کند و به طواف حج تمتع ختم... از کعبه خارج شود، به مشقت در عرفات و مشعر و منا افتد و به ناله و انابه خو گیرد تا بتواند به کعبه رجوع داشته باشد، اما رجوعی دیگر...
و ای حسین...
من چهل منزل پس از طواف تو در قتلگه گذشتم و ناله و آه سر دادم تا دگر بار کربلایت را طواف کنم، اما طوافی دیگر؛ طوافی پس از مشتقت سوار بر ناقه عریان، عبور از میان شهیدان، تازیانه دژخیمان، سوت و کف کوفیان، عمامه سوخته زین عابدان، سنگ ها و خاکروبه های نامردان، آذین بندی شامیان، مجلس یزیدیان...
و اما ای جان خواهر...
نه به اینها مشقت من تمام آمد؛ چه بگویم که حاجی را قربانی است؛ تو علی اصغر را... و من چه بگویم که بی رقیه به طواف امام آمده ام؛ چه بگویم که چهل منزل بر سر نی مرا نگریستی و حسرت در آغوش گرفتند در دل ماند و آنگاه به اوج رسید که چوب خیزران... و من نالان سر به مهمل زنان صفای باطن جلا داده تا به دیدارت بیام...
اکنون...
زینب آمد به طواف امام! چون مثل الامام مثل الکعبه! نه آن زینب شادان در کنار جوانان و عزیزان، بل زینب خمیده، موی سپیدان و دیده گریان و چونان از غم هجران که بنشسته نافله خوانده تا وصل به حقش تسکینی بود بر این آلام.
و ای زینب...
چه زیبا مسیری را بنا نهادی که دوستداران سید شهیدان پس از قرنها فاصله از امامشان اکنون چون سیلی خروشان کوله بر پشت گیران پای پیاده، عصازنان به شوق زیارت ایشان، از جان و مال گذشته تا زنده کنند یاد مجاهدتهای دخت امیر مؤمنان؛ چراکه کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود...
و ما جا ماندگان سخنی داریم ای امام...
که ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة و سفینة الحسین اوسع و اسرع و امید داریم به این کلام که وسعت کشتی ات ما از خود بیخبران را نیز در بر بگیرد ای امام عزیزتر از جان...
حمیدرضا یونسی
